حل مسأله به عنوان یکی از مهارت های مهمِ عرضی برای پرورش دانش آموزان در قرن بیست و یکم مورد توجه بسیاری از نظام های آموزشی است. در ایران نیز ذیل ساحت تربیت علمی و فن آوری در سند تحول آموزش و پرورش به آن توجه شده است. با این حال، تاکنون برنامه ی مشخصی برای پرورش این مهارت ارائه نشده است. این مطالعه در جهت پُرکردن فقدان این شواهد طراحی شده است. بدین منظور، 4253 دانش آموز پایه ی یازدهم شهر تهران به طور کاملاً تصادفی مورد بررسی قرار گرفتند و 32 سؤال آزمون ذیلِ 15 تکلیف عملکردی، به آن ها داده شد. نتایج مطالعه نشان می دهد که نمره ی کلی دانش آموزان شهر تهران اندکی پایین تر از نقطه ی وسط مقیاس قرار دارد. نتایج مربوط به سطوح عملکردی دانش آموزان در حل مسأله هم نشان می دهد که 19 درصد از دانش آموزان حتی به سطح اول عملکردی در حل مسأله نرسیده اند. پسران در مقایسه با دختران توزیع پراکنده تری به خصوص در بخش پایینی توزیع داشتند. هم چنین، دانش آموزان رشته ی ریاضی فیزیک، علوم تجربی، علوم انسانی، فنی وحرفه ای و کاردانش به ترتیب بهترین عملکرد حل مسأله را نشان دادند. در مقایسه بین انواع مدرسه نیز مدارس دولتی پایین ترین و مدارس استعداد درخشان بالاترین عملکرد را نشان دادند. به طور کلی، با وجود نمره ی کلی نزدیک به میانگین دانش آموزان شهر تهران، عملکرد حاصله ضعیف ارزیابی شد.

روش تفاضلی سه نقطه ای مرتبه سوم با گامهای متغیر برای حل مسایل مقدار مرزی غیرعای ایجاد کرده ایم. این روش در حالتی که گامها متساوی الفاصله باشند به یک روش مرتبه چهارم تبدیل می شود که می توان آن را اصلاح روش معروف نیومرو تلقی نمود. این روشها خود شروع کننده و برای y=1/x دقیق می باشند. همگرایی روش مرتبه چهارم مورد بررسی قرار گرفته است. خطای حاصله از حل دو مسأله با استفاده از روش مرتبه چهارم و روش مرجعه 1 با مقیاس های متفاوت خطا درج گردیده است. نتایج عددی حاصله را با نتایج پنج روش کلاسیک معروف نیز مقایسه کرده ایم تا دقت و خود شروع کنندگی روش حاضر را نشان دهیم.

در این مقاله برای حل یک مسأله مقدار مرزی برگرفته از معادله نفوذ کسری مرتبه-متغیر یک روش عددی با مرتبه دقت بالا طراحی و پیاده سازی شده است. این معادله حاوی یک مشتق کسری با مرتبه متغیر نسبت به زمان و یک مشتق صحیح مرتبه دوم نسبت به مکان است. برای ساختن این روش جدید، از یک فرمول تفاضلات متناهی فشرده برای گسسته­سازی مکانی و از یک فرمول گرانوالد-لتنیکوف انتقال یافته وزن دار برای گسسته سازی زمانی استفاده شده است. نشان داده شده است که این روش  نسبت به مکان و زمان به ترتیب دارای نرخ همگرایی چهار و دو است. همچنین حل پذیری، پایداری و همگرایی روش ساخته شده بررسی شده است. به منظور نشان دادن کارایی و نرخ همگرایی بالای این روش، چند مثال عددی و برخی نتایج مقایسه ای ارائه شده است.

در این مقاله یک مسأله برنامه ریزی چند هدفه کسری خطی با متغیرها و بردار منابع فازی مورد مطالعه قرار می گیرد و الگوریتمی با رویکرد پارامتری جهت حل آن ارائه می شود. فرآیند حل پیشنهاد شده برای تعیین جواب بهینه مسأله مبتنی بر رویکرد پارامتری خواهد بود که این امر ضمن انطباق بیشتر جواب با واقعیت، اطلاعات جامع تری را در اختیار تصمیم گیرنده قرار خواهد داد. سادگی روش مطرح شده یکی از مزیت های الگوریتم پیشنهادی است که امکان درک مطلوب تر فرآیند حل را توسط کاربر فراهم می آورد. همچنین جهت توصیف فرآیند حل روش پیشنهاد شده، یک مثال عددی ارائه می شود.

یک روش محاسباتی برای حل مدل ریاضی محلول گاز در یک سیال ارائه می شود. این مدل، تغییر جرم حجمی گاز انتشاریافته بر اثر تماس با سطح سیال را توصیف می کند. یک نمایش مناسب از جواب بر پایه ی چندجمله ایهای مونتس، حل عددی مسأله را به حل یک دستگاه خطی از معادله های جبری تبدیل می کند. چند مثال عددی نیز برای تأیید دقت و کارایی این روش ارائه شده است. متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

سابقه و هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی الگوی آموزش مبتنی بر رویکرد حل مسأله بر اضطراب امتحان دانشجویان پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی تهران بود. روش بررسی: این پژوهش از نوع پژوهش­های شبه آزمایشی و از لحاظ هدف کاربردی محسوب می­شود. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانشجویان پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی تهران به تعداد 5928 نفر بودند که 60 نفر در دو گروه آزمایش و کنترل جای گرفتند. گروه مداخله آموزش مبتنی بر رویکرد حل مسأله را به مدت 10 جلسه دریافت کردند. داده ها با استفاده از پرسشنامه اضطراب امتحان ساراسون (1957) جمع آوری شده و با بهره گیری از SPSS نسخه 26 آزمون آماری آنالیزکواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته­ها: در مرحله پیش آزمون میانگین اضطراب امتحان در بین دو گروه اختلاف معنی داری نداشت. مقایسه اضطراب امتحان گروه مداخله نشان داد که تفاوت معنی داری در میانگین این متغیر و ابعاد آن بعد از مداخله مشاهده شد (05/0= p). یعنی الگوی آموزش مبتنی بر رویکرد حل مسأله تاثیر معنی داری بر اضطراب امتحان دانشجویان پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی تهران دارد. نتیجه­گیری: آموزش مبتنی بر رویکرد حل مسأله از جمله عوامل مهمی است که در کاهش اضطراب امتحان دانشجویان نقش دارد.

1مقدمه: نشخوار فکری یکی از عواملی است که می تواند در دوران سالمندی تاثیر بسزایی بر سلامت روان و کیفیت زندگی داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی یادگیری راهبردهای شناختی مبتنی بر حل مسأله بر نشخوار فکری مردان سالمند استان کرمانشاه انجام شده است. روش کار: روش پژوهش شبه آزمایشی و طرح آن از نوع پیش آزمون – پس آزمون و جامعه آماری شامل مراجعین مرد سالمندیست که بر اساس نتایج تست روانشناسی ابتلاء به نشخوار فکری ایشان محرز گردیده است. نمونه آماری مورد مطالعه 24 مرد با دامنه سنی 60 – 65 که بر اساس روش "نمونه گیری در دسترس"  انتخاب شده اند و به تصادف در گروههای 12 نفره آزمایش و کنترل جایدهی شده اند. ارزیابی و پیش آزمون در هر دو انجام گردید و مضافاً گروه آزمایش طی 8 جلسه 45 دقیقه ای هفته ای (متناسب با استاندارد زمان مشاوره) تحت آموزش و یادگیری قرار گرفته اند. به منظور ارزیابی متغییر نشخوار فکری از پرسشنامه نشخوار فکری نولن – هوکسما و مورو استفاده شده است و داده ها با استفاده از آزمون آماری تحلیل کو واریانس تک متغییره تحلیل شدند. یافته ها: نتایج حاصل مؤید این می باشد که بین میانگین نمره های نشخوار فکری گروه آزمایش و کنترل در پس آزمون تفاوت معنا دار و بعبارتی مداخله یادگیری راهبردهای شناختی باعث کاهش نشخوار فکری در مردان سالمند به میزان 36 درصد گردیده است. نتیجه گیری: لذا با توجه به مطالعه حاضر می توان چنین بیان کرد که آموزش راهبردهای شناختی مبتنی بر حل مسأله، نشخوار فکری را کاهش می دهد.

امروزه سیستم تعیین موقعیت جهانی (GPS) در درون ساختمان ها و در ناحیه های شهری متراکم که دید مستقیم بین کاربر و ماهواره ها وجود ندارد، کارایی چندانی ندارد. از این رو در سال های اخیر سیستم تعیین موقعیت محلی (LPS) به طور قابل توجهی مورد استفاده قرار گرفته است. هدف اصلی از این تحقیق، ارائه یک شبکه عصبی مصنوعی چهار لایه مبتنی بر حل معادلات غیر خطی (NLANN) برای حل مسأله تعیین موقعیت محلی می باشد. برای ارزیابی عملکرد شبکه عصبی مصنوعی، از سه روش بهینه سازی گوس-نیوتون (GN)، الگوریتم ژنتیک (GA) و بهینه سازی ازدحام ذرات ترکیبی (HPSO) استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که مدل پیشنهادی از دقت بالایی برخوردار است. دقت شبکه عصبی مصنوعی بر روی داده های شبیه سازی شده، 05/0 متر حاصل شده است. در حالی که بهترین دقت در الگوریتم های دیگر حدود 45/0 متر می باشد. در داده های شبکه ایستگاه های GPS ایتالیا، شبکه عصبی مصنوعی در مدت زمان یک دقیقه به دقت زیر 10 سانتی متر دست یافته است. همچنین شبکه عصبی مصنوعی، در ابعاد متفاوت از منطقه مطالعاتی و نسبت سیگنال به نویزهای مختلف (SNR)، دارای دقت بهتری می باشد و با افزایش تعداد ایستگاه ها، نتایج خوبی را در زمان های کمتری به دست آورده است. در حالی که الگوریتم های دیگر از دقت خوبی برخوردار نیستند. با این حال الگوریتم HPSO از الگوریتم های GA و GN نتایج بهتری را به دست آورده است.